Het verhaal tot dusver

“EINDE ARMOEDE, 2015″

In zijn laatste verslag over de ontwikkelingsdoelen voor het Millennium, heeft de Verenigde Naties zijn doel om armoede te beëindigen in het jaar 2015 bevestigd. Als u denkt dat dit doel niet realistisch is, zal ons verhaal u overtuigen van het tegenovergestelde.

Augustus 2005

Luc Torrini, een docent religieuze studies en voorzitter van de UJEB jeugd groep in Brussel, kwam terug naar België na zijn tweede bezoek aan Burundi. Geconfronteerd met zoveel menselijke leed, kon hij de draad van zijn leven niet meer oppakken zonder iets te doen voor de mensen uit Burundi. Hij heeft dus contact gezocht met zijn vrienden en samen hebben ze ideeën ontwikkeld over hoe ze hun steentje zouden kunnen bijdragen. Al dus kwam het idee om een gemeenschapscentrum op te bouwen.

Na deze discussies, kwam een voorstel duidelijk naar voren: het project zou een dorp worden die ‘Imuhira’, wat ‘thuis’ in Kirundi betekent. Nadat Burundische kinderen getuige zijn geweest van zo veel onbeschrijfelijk geweld en na het verliezen van hun familieleden, is er een noodzaak om hun leven weer op te bouwen, een toekomst te hebben en zich .. thuis te voelen.

Dit was een ambitieuze droom, maar de oprichters zijn ervan overtuigd dat bij een eerlijk doel de fondsen en middelen zouden toestromen.

Organisatorisch gezien is de organisatie SEL Projets uit België samen gaan werken met een Burundische ONG, de ADEPE (Wie?), die voor de uitvoering van het project ter plekke zorgt.

Januari 2006

Onverwacht krijgt het project van de provinciale overheid een oppervlakte van 3.5 hectares land om een basisschool op te bouwen. De tekeningen worden in België gemaakt en een campagne om fondsen te verzamelen wordt gestart met het eerste ‘Live for Africa’ concert georganiseerd door de UJEB jeugd groep.

De eerste steen wordt in juni 2006 gelegd waarbij  de provinciaal gouverneur aanwezig is. In Augustus, komt de Burundische president op bezoek om naar de werkzaamheden te kijken. Na amper vijf maanden, in november 2006, zaten 400 kinderen achter de banken van zes brandnieuwe klaslokalen.

Vijf jaar later, in 2010

In slechts een paar jaar de tijd heeft een reeks aan bouwactiviteiten en andere activiteiten plaats gevonden :

  • Een basisschool met twee sportvelden;
  • Uitbreiding van de school (in 2009) om lessen te kunnen geven aan totaal van  600 leerlingen in negen klaslokalen;
  • Een continu opleidingsprogramma voor de onderwijzers;
  • Een centrum voor Leerlingenbegeleiding (gezondheidsadvies, hulp aan weeskinderen…);
  • Een schoolkantine in 2008 om de leerlingen te voorzien van een dagelijkse voedzame maaltijd;
  • Een voedingsprogramma dat samen gaat met het werk van de kantine (echt gemeenschapsontwikkelingsproject);
  • Een alfabetiseringsprogramma voor volwassenen  met negen opleidingscentra (inmiddels meer dan 800 volwassenen hebben dit reeds gevolgd om hun certificaat te behalen);
  • Het bouwen van een technische school (in 2010) om las -en timmerlessen te geven, een potentiële bron van inkomsten voor de toekomst;
  • Een aanvoerkanaal en twee watertanks die kinderen en omwonenden voorzien van schoon drinkwater ;
  • Het cultiveren van omliggende akkergrond;
  • Een programma voor het ontwikkelen van landbouw, veeteelt en bijenteelt, gesubsidieerd door de Belgische ambassade in Bujumbura;
  • Een programma van inkomsten activiteiten voor de lokale landbouw verenigingen;
  • Het aansluiten van de faciliteiten op een hoogspanningnetwerk, dankzij Energy Assistance, de humanitaire tak van de elektriciteitsproducent GDF-Suez.
  • Het project is dus sterk gegroeid sinds het begin met nog steeds dezelfde doel: het herstellen van de menselijke waardigheid en het geven van een toekomst aan een zwaar getroffen bevolking. En dit is allemaal te danken aan de vrijgevigheid en enthousiasme van een en ieder die gelooft dat we samen een verschil kunnen maken.

WE KUNNEN DUS ARMOEDE BEEINDIGEN IN 2015 !

Engels, Frans

  • De 2e sidebar is actief. Voeg widgets toe vanuit het Dashboard om dit bericht te verwijderen.